Mijn weblog is dood, leve mijn weblog
Geplaatst door Walski en ik op 16 februari 2008
‘Het gaat niet om nieuwe vormen of oude vormen. Het gaat niet om de vorm. Het gaat erom dat het verhaal recht uit je hart komt.’ Dat zei de hoofdpersoon gisteren in een meeuw. Ik denk dat dat ook gold voor mijn weblog. En voor mijn leven die laatste jaren.
Ik schreef over dingen die ik zag en dingen die me bezig hielden. Ik schreef over de teleurstelling en hoop van meneer Walski. Ik schreef over toevalligheden en over ontwikkeling. Ik schreef over het stukje dat ik toeliet gezien te worden. Maar dat stukje was maar klein en opgepoetst. Ik beschreef de buitenkant van Mark, ik toonde een meneer, ongenaakbaar. IJdelheid.
Het heeft niet gebracht wat ik verwachte. Of misschien niet eens verwachte, maar hoopte. Onbewust verwachte.
Nee, het heeft wel iets gebracht, namelijk het besef dat ik me minder op de vorm moet richten. Zonder vorm verdwijnt alles. Chaos. Maar het moet niet leidend worden. Ik wilde schrijven over wat mij bezig houdt en over oprechte verbazingen, over werkelijk- en waarachtigheid. In plaats daarvan schreef ik over meneer Walski.
Het gaat niet om de vorm. Het gaat erom dat iets recht uit je hart komt. Volwassenheid. Meneer Walski heeft daarbij geholpen. Maar ik ben gegaan en heb de meneer gelaten. Hij is er wel nog. Om me te helpen, maar alleen als ik erom vraag.
bl@nkie zei
Hoi… Las je reactie bij Saarrr, maar waarom denk je dat je collega’s je hier niet weten te vinden?
Verder ziet het er mooi uit hier, ik hoop dat je doorstart gaat brengen wat je er van verwacht!
Doorschakelen « m e n e e r W a l s k i e n i k zei
[...] spitse toppen en diepe dalen. Mijn hand ging automatisch naar de versnellingspook en deze nieuwe website kwam tot leven. Voorbode van een doorbraak. Niet meer de dictatuur van meneer Walski die om de [...]
Notities « meneer Walski en ik zei
[...] februari 2009 Gisteren was het drie jaar geleden dat ik mijn eerste logje schreef. En een jaar geleden kwam ik naast je staan. Maar dit is niet mijn leven, Walski. Ik ben geen schrijver uit innerlijke [...]