Tip

Van wereldlijk belang! Voor het dierenwelzijn, voor de honger in de wereld, voor de regenwouden en het klimaat: meat the truth, ga naar deze film en eet minder vlees, uit solidariteit met de huidige en de toekomstige genereaties.

   

Tip

Waar vrijheid ophoudt en weer kan beginnen.

   

Doorschakelen

Ik heb gevonden. Afgelopen paasweekend zag ik het in. Dat ik de afgelopen drie jaar, sinds mijn scheiding, in een wederopbouwperiode heb geleefd. Logisch, er viel veel te herstellen en op te bouwen. Mijn zelfvertrouwen was zwaar beschadigd, het vertrouwen in mijn eigen lichaam weggevaagd, ik was van de ene op de andere dag bang voor de dood en zou dat lange tijd blijven, de toekomst was onzekerder dan ooit, ik begreep niet hoe het zo fout had kunnen gaan, wist niet meer wat ik wilde, hoe ik mijn leven wilde inrichten, mijn vermogen om keuzes te maken was uitgeschakeld.

Bradford fire

Mijn gedachten gingen terug naar een ander incident, toen ik die beelden van Euroborg zag afgelopen weekend. Supporters die joelen en juichen omdat de tribune in de fik staat, terwijl op hetzelfde moment gewonden vallen, mensen in paniek zijn en kinderen huilen. Ik moest terugdenken aan 11 mei 1985, de wedstrijd van Bradford City FC tegen Lincoln City. Het zou de laatste wedstrijd zijn in het oude stadion van Bradford voordat de slopers hun werk mochten doen. Een beladen kampioenswedstrijd bovendien. Om te voorkomen dat mensen zonder kaartje via de nooduitgangen naar binnen zouden komen, waren een aantal poorten door de organisatie afgesloten. Een dramatisch besluit, zou later blijken. Het begon allemaal als een klein vuurtje, maar binnen een paar minuten stond een oude houten tribune volledig in lichterlaaie. Die dag kwamen 56 voetbalsupporters om het leven en bijna 60 raakten zwaargewond. En ook daar was de brand voor veel onwetende (en onnozele) fans één groot feest.

Sporen

Er zit een gat in mijn rubberen zool. Daar zijn steentjes door naar binnen geglipt. En via luchtkamers en gangetjes hebben ze zich nu onbereikbaar verschanst. Als ik met mijn schoen beweeg -en dat gebeurt eigenlijk altijd als je loopt- dan rammelen ze van protest of van opwinding of kinderlijk plezier, daar heb ik verder geen verstand van. Maar eruit komen doen ze niet.

Het voelt alsof ik met sporen aan mijn schoenen loop, maar dan van steen in plaats van ijzer. Geeft het kantoorleven weer een extra dimensie. Cowboy in clerkenland. Klik-klikerdeklik-klikklik… hey you boss, sign this form for me will you!

terrabyte

Ik kocht vandaag een terrabyte. Mijn eerste volle terrabyte. Ik hoor het u denken en ’Waarom?’ vroeg ik ook mezelf af toen ik daar in de winkel stond. Ik had eigenlijk niet zoveel nodig. Wel veel, maar niet zoveel.

Ik liet gisteren mijn externe harde schijf vallen. Vanuit mijn handen plat op de grond, baf. Ik bleef verschrikt en verstijfd staan, kijkend naar beneden naar dat kleine zilveren doosje. Daar zat heel veel spaarwerk in. Vroeger spaarde je tastbare dingen, tegenwoordig is het cool om mp3′tjes te sparen. Al is dat fenomeen trouwens al weer bijna ingehaald door last.fm en andere internet-based diensten. Maar ik ben daar nog relatief ouderwets in, dus ik vermaak me met een zilveren kistje vol met mp3′tjes. En er zitten ook films en tv-series in trouwens en foto’s. Maar goed, ik had mijn harddisk laten vallen en die andere (ik heb er twee, plus nog twee muziekspelers van respectabele omvang en een berg gigabyte-kaartjes voor mijn camera) had het laatst ook al aardig te verduren. Ik vond mijn onverbeterlijke lompheid ten opzichte van deze gevoelige spulletjes gevaarlijk worden, dus ik besloot een derde harddisk te kopen (ja want waarom zou je het proberen met gedragsverandering, dat is niet van deze tijd). En wel eentje waar ik die andere twee op kon backuppen.

Dus daar stond ik in de winkel… en ik keek en ik zag… een terrabyte… oeoeoeoe. Ik voelde me net Dexter, geil op apparaten, nieuwe uitvindingen en veel vermogen. Helemaal vanzelf -ik was er nog beduust van toen ik weer buiten stond- paste ik die niet uit te roeien, immer toepasbare (‘compatible’ in mannenjargon) mannenfilosofie toe: ‘dit kan altijd nog van pas komen, het is een kwestie van tijd, alles wordt groter, laat ik nu maar alvast…’ en voor ik het wist was ik 200 euro armer, maar hé… wel een terrabyte rijker.

En voor wie niet weet wat een terrabyte is (vrouwen), hieronder een overzichtje (een yottabyte, dat lijkt me wel wat. Dat zal toch niet meer zolang duren, voordat dat normaal is…?).

Onder constructie

-NAT-

Vader-dochter

Het zal je vader/ dochter maar wezen… klik

“It’s a normal, loving, sexual, couple-relationship.”  Dus.

   

Beestenbende

Er was de laatste dagen in Brabant iets aan de hand met dieren en leed. Uw verslaggever ter plaatse…