Michaël Borremans

… mijnerblogs zus, anderblogs zo en dit en dat, ik vind het wel wat, dat werk van Michaël Borremans…

Het kwaad in mijn tuin

Na de verbouwing binnen is de tuin aan de beurt voor een remake. Dat zal nog niet meevallen, want het kwaad tiert welig achter mijn huis. De Duivel in plantengedaante: Zevenblad, in al zijn woekerende slechtheid.

Eerder al heb ik het uit de grond proberen te rukken. Dat geluid van scheurende planten, bijna geil, het kreunen en grommen van het Kwaad. Maar zo makkelijk geeft Zevenblad zich niet gewonnen. Alleen een uitdrijving kan helpen, is mij verteld. Daarom vanochtend, op mijn knieën in de modder vergiffenis gevraagd aan de moeder-aardsengel. Om daarna als een exorcist het Satanskruid te lijf te gaan met roundup en voorgoed terug de aarde in te drijven met worteldoek. Vade retro me Satana Ægopodium podagraria! Weg daar, achter Mij, Satan Zevenblad!

Those were the days

Ik was gisteren en vandaag voor mijn werk de Regio in. Heerlijk! Ik heb een denkbaan, ben een vormgever met mijn hoofd, heb weinig te dóen. Maar deze dagen mocht ik er weer even tussenuit. Voor twee dagen een auto gereserveerd, met riante laadruimte, want ik had Spullen mee te nemen. Ik mocht voor een Praktische Klus weer even terug naar de basis, weg van het hoofdkantoor.

Foebel… lache

We heben de L, we hebben de A…… Lalala lalalaaaaaaa… voetbal is humor, dus.

Zondagdoel

Net de voicemail van een zwangere vriendin volgelispeld en van een vriend aan wie ik mijn schuurapparaat had uitgeleend. Warm water loopt nu over me heen, nog even de sensatie van mijn dekbed en de nacht die alles toedekt. Dikke gedachten in mijn hoofd. Gisterenavond tot drie uur doorgegaan met een computerspelletje. Ik moet het eraf gooien. Hoorde in bed nog roepen ‘look out for that MG42′ en granaten om me heen ontploffen, niet goed. Ik pies aandachtsloos en welgemikt in het putje en probeer te bedenken wat het doel van deze zondag is. Gisteren al de hele dag in huis doorgebracht, gordijnen opgehangen, opgeruimd, gepoetst. Ik moet naar buiten, de lucht zien, mensen horen praten, het leven voelen prikken op mijn huid.

Vreemd, die autonomie van mijn eigen gedachten… uit het niets klinkt het deuntje van Maja in mijn hoofd. En na een paar minuten neuriën galmen de brokjes tekst ook door de doucheruimte. De boodschap is duidelijk: kraan uit, afdrogen, naar buiten! O ja kleren aan, ook nog (dat hoefde Maja dan weer niet).

   

Er was een land ik weet niet waar
Daar leefde eens een kleine bij
En die beleefde, het klinkt raar
Een avontuur voor jou en mij

Dat kleine bijtje had een naam en heette Maja
M A J A, kleine bijtje Maja
Kijk en luister allemaal
Altijd weer een nieuw verhaal

Dus ga maar zitten want hier heb je bijtje Maja
Dat lieve kleine, slimme bijtje Maja
Maja dolle dwaze Maja

Maja, Maja, Maja, Maja, Maja, beleeft een avontuur…

   

Niemandsverdriet

Mag ik hem nog éééén keer onder de aandacht brengen? Jogchem Niemandsverdriet. Ik doe niet aan doublures, maar nu toch wel. Jogchem Niemandsverdriet. Hij staat ook in mijn blogrol. Hij is al een paar jaar oud. Geen idee of hij nog wordt onderhouden. Maar hij is zo al uitgebreid zat. Hij is zo gaaf. Jogchem Niemandsverdriet. En je kan werkelijk overal op klikken. Dat moet je dan ook doen. En niet meer mee stoppen, totdat je moet gaan slapen. Of iets anders primairs te doen hebt. Jogchem Niemandsverdriet. Mooi.

   

Friet kapsalon

De ultieme vette bek voor na een avondje stappen: de friet kapsalon. Er is natuurlijk ook een hyves van.

Ontstaan door een samenwerking tussen kapsalon Tati ergens in Rotterdam-West en shoarmaboer El Aviva. Tati bestelde elke dag shoarma en friet in één bakje. En van dat ene bakje kwam het ander en hoe het dan gaat met rages: zo is het vast niet gelopen, maar dat maakt geen donder uit. De friet of dönner of wat-dan-ook kapsalon was geboren. En wat het is? Domweg een aluminium bakje met daarin shoarma, patat, kaas, salade en saus, in laagjes. Ranzig, maar onder bepaalde omstandigheden lekker en goed tegen de kater (maar niet tegen de dooie mus in je mond de volgende dag).

Vraag ernaar in een snackbar bij jou in de buurt!

Als een levensbeschouwing religie wordt

In Sicilië las ik ‘Een vertelling’ van Kader Abdolah, over het leven van Mohammad, volgens de Islam de laatste der profeten, boodschapper van God, het Zegel der Profeten. Ik wist al een beetje over deze man, heroïsch grondlegger van de jongste en op één na grootste wereldgodsdienst.

Veel gebrul, weinig benul

Nee dat zit wel goed, met die Nederlandse laagcultuur. In tijden van nationale spanning blijkt maar weer eens hoe hoog die is…… tankslag, Froger, hotshots, welpies, bier & tieten

Maak me gek… en vul aan die lijst!