Zondagdoel

Net de voicemail van een zwangere vriendin volgelispeld en van een vriend aan wie ik mijn schuurapparaat had uitgeleend. Warm water loopt nu over me heen, nog even de sensatie van mijn dekbed en de nacht die alles toedekt. Dikke gedachten in mijn hoofd. Gisterenavond tot drie uur doorgegaan met een computerspelletje. Ik moet het eraf gooien. Hoorde in bed nog roepen ‘look out for that MG42′ en granaten om me heen ontploffen, niet goed. Ik pies aandachtsloos en welgemikt in het putje en probeer te bedenken wat het doel van deze zondag is. Gisteren al de hele dag in huis doorgebracht, gordijnen opgehangen, opgeruimd, gepoetst. Ik moet naar buiten, de lucht zien, mensen horen praten, het leven voelen prikken op mijn huid.

Vreemd, die autonomie van mijn eigen gedachten… uit het niets klinkt het deuntje van Maja in mijn hoofd. En na een paar minuten neuriën galmen de brokjes tekst ook door de doucheruimte. De boodschap is duidelijk: kraan uit, afdrogen, naar buiten! O ja kleren aan, ook nog (dat hoefde Maja dan weer niet).

   

Er was een land ik weet niet waar
Daar leefde eens een kleine bij
En die beleefde, het klinkt raar
Een avontuur voor jou en mij

Dat kleine bijtje had een naam en heette Maja
M A J A, kleine bijtje Maja
Kijk en luister allemaal
Altijd weer een nieuw verhaal

Dus ga maar zitten want hier heb je bijtje Maja
Dat lieve kleine, slimme bijtje Maja
Maja dolle dwaze Maja

Maja, Maja, Maja, Maja, Maja, beleeft een avontuur…