Kraakje

Ik hoorde al een tijdje gekraak in dat hoekje. Heel zachtjes. Zoals het geluid van een wijzer die pasjes op de plaats maakt omdat de batterij bijna op is. Rt.. rt.. rt.. rt… dan even stil om vervolgens weer ritmisch te kraken. Ik dacht dat het mijn mediabox was. Want het geluid was begonnen sinds ik dat apparaat in huis had gehaald. Ik dacht: ‘hij staat in verbinding met internet, hij is vast bezig zichzelf te updaten (wat lief)’.

Maar vorige week heb ik mijn hele inrichting omgegooid. Bank, poef, planten, lampen, tv en toebehoren, alles een andere plek. Vanochtend hoorde ik dat geluid weer… rt.. rt.. rt… En het gekke was: het kwam niet meer uit dat hoekje. Maar het kwam ook niet van de plek waar nu de mediabox staat. ‘What the.. ?!’, dacht ik ‘het komt uit de bank! Die stond eerst ook in dat hoekje, bij de box en en…’ het geluid was met de bank meeverhuisd.

Nu lig ik op de grond, met mijn oor tegen de bank. En ik hoor het heel goed. Wat zou het zijn? Houtworm, boktor? Een familie exotische spinnen, een nest wespen misschien? Minimuisjes, copulerende kabouters, buitenaards leven (not as we know it)? Frits slaat er niet op aan. Ik hoop gewoon een kraakje. Zo’n kraakje dat er soms zomaar is. Een kraakje dat je straffeloos kunt negeren. Dat ook weer weg gaat en dat je je dat dan veel later pas realiseert. Hee, het kraakje, het is weg. Waar zou het heen zijn? Misschien bij de buren. Zo’n rondtrekkend kraakje, dat hoop ik.