Vreemd lucht, zeker!

Typische melding…

… en daar gaat dan een regionaal officier gevaarlijke stoffen (ROGS) op af…?!

.

Krap behuisd

Ze hadden er nogal de tijd voor nodig, om het erf van Jacko teruguit te verlaten. Het is natuurlijk ook maar een klein voortuintje, waar manoeuvreren geen sinecure is. Ach wat ook, het heeft niet mogen baten. De man is niet meer. De vredige leegte hebbe zijn ziel.

.

Ik ben niet kwijt…

Ik ben op reis, kijk maar in mijn kaft!

In een hoekje van mijn favoriete filmhuis staan een paar plank boeken. Nu is het al een leuk hoekje, want je zit er achter de deur zonder dat het vervelend is en je kunt precies de mensen zien die naar de bioscoop- en theaterzalen gaan en je hebt zicht op het nieuwe leuke cafédeel en je hebt geen last van het oude cafédeel. Maar die boeken voegen wat toe. Het is een rare verzameling. Mijn oog werd getrokken door een boek met in oud-futuristische, blauwe letters SF erop, De heren van de kosmos van Philip José Farmer.

Farmer, hij overleed in februari van dit jaar, is de eerste sf-schrijver die het taboe van seks in de science-fiction doorbrak. Zijn grootste belangstelling gaat uit naar linguïstiek, mythologie, zeppelins en Tarzan, leert de kaft. Potverdorie, ik had hier meteen een mooi boekje te pakken. Dat van die seks was meteen al duidelijk; de kaft spreekt boekdelen. Het boek, zowaar het derde deel van een serie, gaat over Wolff en Kickaha. Wolffs universum -hij is heer van de schalenwereld- wordt aangevallen door 50 sinistere, onsterfelijke stolpgeesten, die de macht bezitten om mensen van hun persoonlijkheid te beroven. Wat een heerlijk oude sf-ingeving. Zo worden ze allang niet meer gemaakt. Doet me denken aan de eerste series StarTrek met de onverschrokken Kirk en zijn companen, die mensachtige aliens tegenkomen, in het bezit van bijzondere krachten (not as we know it) en onvoorspelbaar en onbetrouwbaar als de neten zijn. Of de oude Galactica-serie, waarin Starbuck en Boomer doodleuk naar een discoplaneet gaan -”op zoek naar aanwijzingen”- compleet met negroïde, soepel dansende vrouwen met enorme kroeskoppen en drie ogen ieder; terwijl de aarde toch in groot gevaar is. Anyway, het is aan Kickaha de Arglistige, aardse vriend van Wolff, om een verwoede strijd aan te gaan met den aanvaller; die daarbij een roedel bloeddorstige halfpaarden optrommelt en reuzenadelaars van de harpij Podarge en Teutoonse ridders met pieken en zwaarden. Dat lukt ’m natuurlijk nooit en hij wordt dan ook gevangen genomen en in het meest hermetisch afgesloten gevang gegooid. Hij weet daar natuurlijk uit te ontsnappen, maarrr raakt daarna weer bekneld in een gesloten circuit van een materiezender. Je hebt van die dagen… En dan is er ook nog de strijd om het hart  van de mooie Anana, de verwende en trotse zuster van Wolff, die een aardse man geen echte man vindt. Ik denk dat daar de bevrijdende passievolle seks om de hoek komt kijken. Dat zal geen softe zijn, die Anana.

Ik heb het meegenomen, dit ontroerend achterhaalde boekje. Ik mag het niet houden, het is om weer door te geven. Maar het is toch een genot om dit heel even, een paar weken in mijn bezit te hebben. Misschien wel als eerbetoon aan deze zedeloze wegbereider die ik nooit gelezen heb, op de tafel van mijn secretaire, de kaft uitdagend naar boven. En heel misschien ga ik nog lezen hoe het afloopt met Wolff en met Kickaha en Anana.

.